donderdag 15 augustus 2019

Dagje blote voeten pad.....enerverend!


  Afbeeldingsresultaat voor modder   En zo besluit je om er op uit te gaan voor een niet al te spannend uitje. Beetje over paden lopen, af en toe wat water, misschien een iets blubber gezien de laatste dagen toch wat hemelwater op het aardse was terecht gekomen.
Wat kan er gebeuren is dan de gedachte?
Het gevaar zit altijd in datgene wat je al verwacht maar waarvan je hoopt dat het niet zal gaan gebeuren.

Daarom dus lekker op weg naar het altijd mooie en rustieke Peebos, routeplanner natuurlijk aan want het gemak dient de mens nu eenmaal. Parkeerplaats liet gelijk zien

woensdag 14 augustus 2019

De mooiste lange nummers aller tijden


Lange nummers die vooral in de progressieve tijd werden gemaakt hebben bij mij lange tijd het kenmerk gehad om op termijn uit te gaan groeien naar de klassieke stukken van het jaar 2300. 
In 1985 keek ik zo ook terug op de werken van Rossini, Beethoven en Mozart. Roger Hodgson, Roger Waters en dat soort mannen zouden dan bekend staan als de helden van de tweede helft van de twintigste eeuw. 

Na mijn eigen muzikale evolutie ben ik een iets terug gekomen op dat beeld en het eerste deel van deze zin houdt in dat ik niet helemaal te vermurwen ben. 
Mijn idee en stelling is nog steeds dat lange nummers over

maandag 12 augustus 2019

Er hangt een paardenhoofdstel aan de muur: Kilima Hawaiians

Zit ik vanmiddag rustig wat oude foto's uit de familie albums en dozen te scannen, kom ik opeens een getypt papier tegen met een in koeienletters geschreven, HERINNERING........
Benieuwd wat er zoal belangrijk is dat het het in capslock moet begin ik te lezen.

Melodie: Er hangt een paardehoofdstel aan de muur.

En ja, dan ben je me al bijna kwijt, waar gaat dit over is gelijk de overheersende gedachte, wat doet dit tussen de foto's en andere belangrijke documenten? En de nieuwsgierigheid wint het

woensdag 7 augustus 2019

Race against cancer 2019


Afbeeldingsresultaat voor against cancer


    Vanochtend om 10 uur op uitnodiging van Liedeke en Lars mee naar het TT circuit getogen om deel te nemen aan de race against cancer dag. De stichting Against Cancer is de organisator van dit evenement wat dit jaar voor de 15 maal zijn momentum kreeg.

Oriënteren is altijd het eerste wat je moet doen en zo wij ook met z'n vijfjes. Wat gaan we eerst doen, wat is spectaculair. Programma boekje uit het hoofd leren niet te doen. 

Monika zette als eerste voet in een echte Lotus sportwagen, Erryn in een Porsche ( nog wat ) en ik had me nog niet gezet tot een snelle ronde en wou degenen waar de dag voor was niet dwarsbomen met mijn ego in een sportscar.. En dat zijn kinderen en gezin met kanker of zoals in ons geval

woensdag 27 februari 2019

Talk Talk een klein maar enerverend oeuvre: Overlijden Mark Hollis

Mark Hollis ( wie kent hem niet ) en zijn mannen waren zo rond het midden van de jaren 80 vorige eeuw Britse bestsellers in de muziekwereld. Werden in den beginne nog aan de New Wave/ new romantic sector verbonden.  It's my life ( ja ja, niet door No Doubt geschreven ) Dum Dum Girl en het weergaloze Such a Shame waren indertijd top hits met een langer draagvlak dan de meeste nummers. 
Het album zelf heb ik indertijd niet geluisterd maar wel de 12"versie van Such a Shame van Pet Sheppibone grijs gedraaid op cassette. En langzaam raakte de groep bij mij al op de achtergrond en het derde album ( the colour of spring ) ging ondanks het prachtige Life is what you make it  geheel aan me voorbij. Gelukkig was er in de jaren 90 een kleine revival en werd op een feestje dit album tot het beste van de jaren 80 verklaard en heb ik een exemplaar gehaald uit de bieb en hem aandachtig beluisterd.

dinsdag 19 februari 2019

Een dagje Schiermonnikoog ( a perfect day )

     Wat gaan we morgen doen was het gesprek toen ik zondag thuiskwam van een vroege dienst. Iets met zee werd het al snel en al jaren zouden we naar een van de eilanden toe dus de keuze kwam al snel op Schiermonnikoog te liggen.
Afvaartijden check leerde dat de mooiste om 6.30 in de ochtend zou zijn, dan kunnen we ook mooi de zonsopgang zien opperde ik. De korte vreugde werd al snel eentje met lichte spijt. Dan moeten we om 5 uur al in de auto zitten met een duf hoofd volgepompt met koffie.

Ruzie maken met de printer en de e-tickets is een standaard riedeltje geloof ik en de stress werd nog even opgejaagd door dat de tickets niet meer inzetbaar waren op de afvaartijden, deze functie heeft de website van Wagenborg niet. Klein tipje voor een ieder: Maak eerst wel een account aan en koop tickets via de afvaartijden methode.

dinsdag 12 februari 2019

Schaatsen op het Alma Ata van het Noorden.




Steeds zie ik in gedachten weer mijn Mary, vloekend en vechtend gelijk een man.
Overal waar ze kwam schopte ze herrie, ze kon zeilen, zoals nu nog niemand kan. 

      In winterse perioden van goede vorst met een mooie laag ijs op het Alma Ata van het Noorden kon het gebeuren dat je in de avond getrakteerd werd op de klanken van Tom&Dick met hun nummer 1 hit uit begin jaren zeventig. Veel mensen wisten dan gelijk dat mijn vader de platenspeler had bediend en aanwezig was als baancommissaris van de ijsclub.
Ik wist dan ook gelijk dat ik me enigszins moest gaan gedragen want de directe controle was dan alom aanwezig. 



zondag 3 februari 2019

Sketches of a Childhood: De dodelijke sneeuwstorm van 1979




    Wat een weertje Buur.  Godeverdommen en meer van dit soort krachttermen vlogen in de rondte op een mooie ochtend in een ondergesneeuwd dorp. Buurman Jack was zijn huis aan het uitgraven vanuit een metershoog dak van sneeuw. Wij als familie stonden te kijken naar een palet van wit met een mooi dak en op de achtergrond een prachtig blauw in de lucht. 
Wat een vreselijke wind ging er tekeer een dag van te voren en wat een vreselijke hoeveelheid sneeuw lag er in de tuin en wat kwam er nog bij. 10cm lag er maar liefst en wat wou ik daar graag in spelen. Al snel de boodschap dat het koud was en het was beter om niet buiten te gaan. Er werd via Radio Friesland gesproken over meters sneeuw en die zag ik uit het keukenraam niet. Helaas. Al snel en hoe en wat weet ik niet werd me duidelijk dat er toch een bijzonder iets aan de hand was. Het waaide, het vroor, het sneeuwde en dat is voor niemand goed. Kortom het land was in paniek en de familie was in lichtelijke onbalans.

zaterdag 26 januari 2019

Sneeuwpret en onderkoeling

Wat een sneeuwpret in het land en vooral paniek onder vervoerders en aanverwante bedrijven. Recordfiles omdat we zo in de paniek worden geschoten door de ANWB, KNMI en alle media die zo op de paniek gaan zitten dat de file een logisch vervolg is.

Ook ik ben in paniek wanneer de sneeuw zich gaat melden maar dan juist om er volop van te gaan genieten. Lekker het bos in in de avond en genieten van het ruime zicht wat je dan hebt door het terugkaatsende licht op de sneeuw. Ja blij-panisch mag je het wel noemen.

Dinsdagavond toen er al nog geen 1 cm sneeuw lag zijn big boy en ik al op pad gegaan met de moderne sleetjes. Vriend Lars zou ook gaan komen sleeën.
Een kleine domper toch wel, toen de bult in het Lariksbos toch groen was gebleven maar naast me klonk een enthousiasme en het rennen en glijden nam een aanvang. De sneeuw liet zich toch mooi gebruiken.

maandag 31 december 2018

De nieuwe waanzin: Mag ik iets anders denken en voelen misschien! I

Hoe begin je nu een blog te schrijven wanneer er zoveel zaken te zeggen zijn over mensen die iets anders denken en of voelen en hier niet in serieus genomen worden door mensen die dat niet denken en of voelen.
Blijkbaar op deze moeilijke manier omdat er geen goed begin zal zijn!

Is het per definitie verkeerd dat iemand er niet tegen kan dat een ander een relatie heeft met iemand van dezelfde sekse? Is dit misschien weg te strepen tegen voetballiefhebbers en dus de Ajax-Feyenoord vergelijking. Ben je per definitie fout wanneer je voor Feyenoord bent of is dat een keuze of gevoel die gemaakt is. Waar ligt het foute stuk in de ontwikkeling van de mens?

maandag 24 december 2018

Met de handen in het haar


Zelden zal ik me zo handelingsverlegen gevoeld hebben tijdens een crisisopvang van een jongedame als ergens in 2005. De afdeling waar ik werkte transformeerde net naar een crisisplek van "formaat".
Een jongedame genaamd Ingrid ( gefingeerd natuurlijk ) kwam voor een crisisperiode van 6 weken bij ons. Op andere plekken konden ze niets met haar beginnen dus dat beloofde wat.
Diagnose buiten de verstandelijke beperking op dat moment een psychose.

Vanaf minuut 1 dat ze in haar tijdelijke kamer was is ze begonnen met gillen, schreeuwen en vooral panisch reageren op iedereen die bij haar binnenkwam. Eten werd naar begeleiding gegooid, kleren werden niet aangehouden en plas en ontlasting kwam daar waar het niet hoorde en dan vaak op haar eigen lijf.
Een letterlijke helpende of zelfs dwingende hand aanbieden maakte continue de situatie erger.

Het enige wat hielp bij haar was een zeer goede les voor mij in alle jaren tot nu toe.

donderdag 22 november 2018

Etnisch profileren

Op een namiddag in het najaar van begin deze eeuw ging opeens de deurbel, ik sta op en loop naar de voordeur. Zie 2 witte blouse en wat donkerblauw schijnsel. Potverjanhinnekont Politie denk ik. Ik doe de deur open en jawel, 2 agenten staren me aan. Heren wat kan ik voor U doen vraag ik.

Bent u de eigenaar van de auto met kenteken XX-00-XX wordt me gevraagd. MIjn antwoord hadden ze niet verwacht. Geen idee! Dat is mijn auto verwijs ik en een van de agenten loopt een stukje terug om het kenteken te bekijken. . Het zal geen verrassing zijn dat mijn hoofd op dat moment al ernstig in de drukte verzeild was geraakt. Ongeluk gehad zonder iets door te hebben, moeders die wat om handen heeft gehad en me niet verteld heeft. What's going on!

Ik besluit om de heren maar gelijk binnen te laten want de buurt gaat natuurlijk al snel meekijken om te achterhalen wat voor crimineel er toch in hun midden woont.
Een van de agenten vraagt me in de woonkamer of ik op een bepaalde datum op die en die plek ben geweest met de auto? Na een korte pijniging van de hersenen moest ik dit beamen. Ja daar ben ik geweest inderdaad, hoezo?

Deze auto is daar gesignaleerd en aangegeven vanwege

donderdag 15 november 2018

Kinderen en google accounts


Ik zou gisteren even een app installeren op de jongeman van bijna 12 zijn gsm. Wordt er nog even tussendoor een geboortedatum gevraagd en na het invoeren krijg ik binnen een seconde te lezen dat het account geblokkeerd is.
Direct ga ik checken en al snel kom ik er achter wat het probleem is.

Door de huidige regelgeving vanuit Den Haag en Brussel ( EU ) is Google zelf streng gaan controleren of kinderen onder de 13 illegaal een account voeren. Nu is het leuke dat 99% van de bevolking niet weet dat een kind van onder de 13 niet zelfstandig een account mag voeren en zelfs bijvoorbeeld derhalve geen youtube kanaal mag hebben. Dit zijn allemaal illegale online activiteiten volgens de wet.

zondag 7 oktober 2018

Een dagje Aviodrome en vliegangst perikelen


     Sedert jaar en dag ben ik de trotse eigenaar van een welbekend fenomeen luisterend naar de naam aviofobie. Deze staat beter bekend als vliegangst. Nog nooit de aandrang gehad om een vliegtuig in te stappen of de eerste gedachten leidden al tot een oplopende reactie vanuit mijn lijf die me weldra deed besluiten om alles maar weer te parkeren en kijken welke mooie autoroutes er wel niet zijn in de wereld.

Tot een aantal jaren geleden toen ik zwichtte voor de kreet om eens in het reuzenrad te gaan op de TT kermis. Papa werd toen erg stoer bevonden. Tijdens de treinreizen die Erryn en ik maken is er vaak een tussenstop op Schiphol en even zovaak de opmerking dat hij ook graag vliegen wil. Tot begin dit jaar deze genegeerd maar in het diepste van mijn brein is er iets gaan broeden.
In mei dit jaar vatte ik het plan op om naar het Aviodrome te gaan en een tochtje te gaan maken om een grote wens uit te laten komen en ik mezelf te verlossen van een angst. Tot een dag van te voren was ik vol

zondag 30 september 2018

Blackbird

     Sommige nummers zijn mooi en draai je met enige regelmaat omdat ze ergens op CD staan of je draait het hele album, maar een bijzondere lading hebben ze dan niet.
Blackbird singing in the dead of night, en elke muziekliefhebber weet welk nummer dit is. Toch?

Toen de kleine man in december 2006 ter wereld kwam waren er logischerwijs momenten van huilen, onrust en andere tekenen van ongenoegen. Als vader kon ik dan tijden met hem in de armen door het huis heen drentelen. Op en neer, heen en weer en rustig toezingen en spreken. Alles om de ontspanning er in te krijgen.
Op een vrijdagochtend tijdens dit drentelen kwam opeens Blackbird voorbij  en zing zachtjes mee en de spreekwoordelijke oren werden gespitst. Ik bemerk aandacht die vervolgens ook weer wegebt. Zet even later nog een keer Blackbird op en gelijk was de interesse er weer en nu met langere aandacht gelijktijdig gevolgd door rust in het kleine lijfje. Een volgende keer het zelfde gedaan met zelfde resultaten. Een "ons liedje" is geboren en dat maakt me blij en trots.
Heel vaak en zolang ik hem lang kon tillen  in mijn armen dit nummer mogen draaien of alleen al neuriën om hem te plezieren.

Tijdens de eerste jaren een bekend repertoire in muziek opgebouwd en dan langzaam door andere interesses in muziek verdwijnt dit nummer uit de jukebox van het leven.  Maar dan op  een ochtend

vrijdag 28 september 2018

Badr een Kosovaarse illusie


        Badr  is een jongen uit Kosovo die op een dag er op uit gestuurd werd om iets op te halen uit de grote stad. Vanwege de oorlog en het niet breed hebben was het gebruiken van de benenwagen het meest gangbare vervoersmiddel voor hem. Daarom toog hij op die dag ook te voet naar de grote stad toe.  Badr leefde al in een wonderlijke wereld want een goed begrip had hij er niet van ook al kon hij soms verbluffende inzichten tentoonspreiden.  Maar deze dag zou heel anders aflopen dan hij was begonnen. Bij huiswaarts keren zag Badr van een afstandje al rookpluimen en eenmaal in het dal aangekomen zag hij dat het dorp waar hij woonde volledig in brand stond. Overal lagen bebloede lichamen en de meesten gaven al geen blijk meer van leven. Zijn ouderlijk huis stond in lichterlaaie en er lagen bij het huis menselijke verbrande overblijfselen die naar hij aannam van zijn familie waren. Hier waren de Servische monsters geweest om een genocide te plegen op de moslimgemeenschap in dit van oudsher Albanese dorp. Naar wat Fatma kon handelen was hier niets meer te doen voor hem en hij is weggerend uit angst voor de Servische milities die nog terug zouden kunnen komen. Het op een rennen zetten net als Forrest Gump was zijn reactie en hij is die nacht doorgelopen naar een Rode Kruis post bij de Albanese grens. 

zondag 23 september 2018

Uitkeringsfraude bij het UWV

      Ik beschrijf ergens het najaar 2003. Mijn leven als uitzendkracht in de zorg verliep over rozen van een prachtige kwaliteit. Werk in overvloed en alle narigheid van een burn-out achter me gelaten. Werkweken van tegen de 60 uur niet onoverkomenlijk en waarschuwingen van thuisfront in de wind geslagen. Mijn roeping gevonden en roept me continue. Ben de zorg en zijn hulpbehoevende menschen ter wille.

En dan op een ochtend valt er een brief op de mat van het UWV. Ik maak hem open in de veronderstelling dat het een verrekening ergenss van zal zijn. Zit nog met mijn oude uren van werkgever in de Telecom en wat ik mag bijverdienen eer ik gekeurd ga worden voor de WAO. Niet dat ik daar op aanstuur maar zonder contract bij toekomstige werkgever blijf ik liever nog bij de failliete inboedel van de oude horen.

Groot worden mijn ogen wanneer ik lees dat er onvolkomenheden zijn in mijn registratie die ik heb ingediend bij het UWV voor mijn uitkering. Ik snap er direct niets van en als aardige geste hoef ik pas een week later als verdachte pas ten tonele te verschijnen. Iets met stress en doemscenario's.