Sketches of a Childhood: Donder en bliksem

 

Ooit in een ver en soms grijs verleden was het donderen en bliksemen ook al geen groot feest voor me. In het geheel niet, al dat onvoorspelbare gedoe boven in de lucht en de dreiging van een inslag maakte dat mijn kinderhart nogal te keer kon gaan wanneer het in de zomer weer eens zover was. 

Licht uit tijdens slapen gaan en het bijna "stel je niet zo aan" maalde dan weer door mijn hoofd heen. Of het ooit ook werkelijk zo gezegd is laat ik in het ongewisse. 

Elk onweer wat er aankwam maakte me alert en mijn oren speurden naar het geluid van twee deuren in de nacht en dan wist ik dat ik naar beneden kon, ze is wakker en bang voor het onweer en dus

Een dagje Schiermonnikoog ( a perfect day )

     Wat gaan we morgen doen was het gesprek toen ik zondag thuiskwam van een vroege dienst. Iets met zee werd het al snel en al jaren zouden we naar een van de eilanden toe dus de keuze kwam al snel op Schiermonnikoog te liggen.
Afvaartijden check leerde dat de mooiste om 6.30 in de ochtend zou zijn, dan kunnen we ook mooi de zonsopgang zien opperde ik. De korte vreugde werd al snel eentje met lichte spijt. Dan moeten we om 5 uur al in de auto zitten met een duf hoofd volgepompt met koffie.

Ruzie maken met de printer en de e-tickets is een standaard riedeltje geloof ik en de stress werd nog even opgejaagd door dat de tickets niet meer inzetbaar waren op de afvaartijden, deze functie heeft de website van Wagenborg niet. Klein tipje voor een ieder: Maak eerst wel een account aan en koop tickets via de afvaartijden methode.

Schaatsen op het Alma Ata van het Noorden.

Steeds zie ik in gedachten weer mijn Mary, vloekend en vechtend gelijk een man.

Overal waar ze kwam schopte ze herrie, ze kon zeilen, zoals nu nog niemand kan. 

      In winterse perioden van goede vorst met een mooie laag ijs op het Alma Ata van het Noorden kon het gebeuren dat je in de avond getrakteerd werd op de klanken van Tom&Dick met hun nummer 1 hit uit begin jaren zeventig. Veel mensen wisten dan gelijk dat mijn vader de platenspeler had bediend en aanwezig was als baancommissaris van de ijsclub.
Ik wist dan ook gelijk dat ik me enigszins moest gaan gedragen want de directe controle was dan alom aanwezig.